Inaudio Definition
inaudio
Latin
Verb
present active inaudiō, present infinitive inaudīre, perfect active inaudīvī, supine inauditum.
- I hear (of), learn (that)
Inflection
Fourth Conjugation
| indicative |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
inaudiō |
inaudīs |
inaudit |
inaudīmus |
inaudītis |
inaudiunt |
| future |
inaudiam |
inaudiēs |
inaudiet |
inaudiēmus |
inaudiētis |
inaudient |
| imperfect |
inaudiēbam |
inaudiēbās |
inaudiēbat |
inaudiēbāmus |
inaudiēbātis |
inaudiēbant |
| perfect |
inaudīvī |
inaudīvistī |
inaudīvit |
inaudīvimus |
inaudīvistis |
inaudīvērunt |
| future perfect |
inaudīverō |
inaudīveris |
inaudīverit |
inaudīverimus |
inaudīveritis |
inaudīverint |
| pluperfect |
inaudīveram |
inaudīverās |
inaudīverat |
inaudīverāmus |
inaudīverātis |
inaudīverant |
| passive |
present |
inaudior |
inaudīris |
inaudītur |
inaudīmur |
inaudīminī |
inaudiuntur |
| future |
inaudiar |
inaudiēris |
inaudiētur |
inaudiēmur |
inaudiēminī |
inaudientur |
| imperfect |
inaudiēbar |
inaudiēbāris |
inaudiēbātur |
inaudiēbāmur |
inaudiēbāminī |
inaudiēbantur |
| perfect |
Use inaudītus m., inaudīta f., inaudītum n. followed by the present indicative of sum. |
| future perfect |
Use inaudītus m., inaudīta f., inaudītum n. followed by the future indicative of sum. |
| pluperfect |
Use inaudītus m., inaudīta f., inaudītum n. followed by the imperfect indicative of sum. |
| subjunctive |
singular |
plural |
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
| active |
present |
inaudiam |
inaudiās |
inaudiat |
inaudiāmus |
inaudiātis |
inaudiant |
| imperfect |
inaudīrem |
inaudīrēs |
inaudīret |
inaudīrēmus |
inaudīrētis |
inaudīrent |
| perfect |
inaudīverim |
inaudīverīs |
inaudīverit |
inaudīverīmus |
inaudīverītis |
inaudīverint |
| pluperfect |
inaudīvissem |
inaudīvissēs |
inaudīvisset |
inaudīvissēmus |
inaudīvissētis |
inaudīvissent |
| passive |
present |
inaudiar |
inaudiāris |
inaudiātur |
inaudiāmur |
inaudiāminī |
inaudiantur |
| imperfect |
inaudīrer |
inaudīrēris |
inaudīrētur |
inaudīrēmur |
inaudīrēminī |
inaudīrentur |
| perfect |
Use inaudītus m., inaudīta f., inaudītum n. followed by the present subjunctive of sum. |
| pluperfect |
Use inaudītus m., inaudīta f., inaudītum n. followed by the imperfect subjunctive of sum. |
| imperatives |
active |
passive |
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|
singular |
inaudī |
inaudītō |
inaudītō |
inaudīre |
inaudītor |
inaudītor |
| plural |
inaudīte |
inaudītōte |
inaudiuntō |
inaudīminī |
— |
inaudiuntor |
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
| infinitives |
inaudīre |
inaudīvisse |
inaudītūrus esse |
inaudīrī |
inaudītus esse |
inaudītum īrī |
| participles |
inaudiēns (inaudientis) |
— |
inaudītūrus-ra, -rum |
— |
inaudītus-a, -um |
inaudiendus-nda, -ndum |
|
The above information uses material from Wiktionary and is licensed under the GNU Free Documentation License.
Some facts may not have been fully verified for accuracy. [Disclaimers]
This page was last archived by our server on Tue May 29 11:13:25 2012.
Displaying this page or its contents does not use any Wikimedia Foundation's resources.
The owners of this site proudly support the Wikimedia Foundation.
|
|